Podcast
Quatre RainbowAmbassadors, Chille, Priscilla, Baudouin et Denise, vous livrent leur histoire ! Autour d’une même table, ils et elles relatent leur vécu, leurs difficultés, leurs joies et leurs bonheurs ! Ecoutez leurs récits en trois épisodes :
Podcasts en français
Quatre RainbowAmbassadors (Chille, Priscilla, Baudouin et Denise) parlent de leur militantisme. Chacun raconte son parcours : du militantisme international à l’ILGA aux actions plus discrètes ou éducatives, en passant par le simple fait d’être heureux tel qu’on est. Ils soulignent l’importance de rejoindre une association, même si c’est intimidant au début, car on y trouve un cadre chaleureux et des personnes qui nous ressemblent. Ils évoquent aussi l’évolution de la Pride, devenue une grande fête populaire, et les avancées obtenues en Belgique : abolition de l’article 372 bis, loi anti-discrimination, mariage pour tous, adoption et loi sur les personnes trans. Ils concluent que ces progrès sont dus aux militants, mais aussi aux coming out de personnalités.
Quatre RainbowAmbassadors (Chille, Priscilla, Baudouin et Denise) parlent de l’avenir et du vieillissement en tant que personnes LGBTQIA+. Ils évoquent leurs craintes, comme la solitude, la perte d’autonomie, le coût des maisons de repos et la peur de devoir retourner dans le placard, mais aussi leurs projets, comme une pièce de théâtre, un tarot ou le bénévolat. Ils préfèrent un habitat mixte et intergénérationnel à une maison de repos réservée aux LGBTQIA+. Ils soulignent enfin l’importance des cafés papotes, des formations dans les maisons de repos et des réseaux d’entraide contre l’isolement, surtout chez les personnes sans enfants.
Dans ce premier épisode de « Quatre histoires de vie », quatre RainbowAmbassadors (Chille, Priscilla, Baudouin et Denise) racontent leur coming out. Chacun l’a vécu à sa manière : par étapes, tardivement, ou même grâce à des proches, comme Priscilla, dont les amis ont organisé une fête de transition surprise. Dans l’ensemble, les réactions des familles et des amis ont été positives, même si certains ont caché leur orientation à leurs collègues ou aux personnes qu’ils accompagnaient dans leur travail. Ils évoquent aussi les divorces et les ruptures, souvent plus paisibles que prévu. Ils parlent enfin du sentiment de libération et de confiance en soi qui a suivi leur coming out, et des petits moments de bonheur qu’il leur a apportés.
Et tout cela est rendu possible grâce au soutien de VGC.
Podcasts en néerlandais
Leopold
Tijdens zijn militaire dienst ontdekte hij dat hij zich ook tot mannen aangetrokken voelde. Hij trouwde toch en kreeg drie dochters, en zweeg lang over zijn biseksualiteit uit angst voor afwijzing, vooral door zijn vader. Pas met de komst van het internet vond hij het woord en informatie ervoor. Zijn huwelijk kwam daardoor onder druk en in 2007 werd hij door zijn vrouw het huis uitgezet. Hij kwam terecht in een opvanghuis en zat zo diep dat hij een zelfmoordpoging deed. Het onthaal in het Maastrichtse COC was koel (“je bent homo, je weet het alleen nog niet”), maar de gesprekken in de mediatheek, een eerste relatie met een man en de herkenning bij lotgenoten hielpen hem er weer bovenop. Later verhuisde hij naar België, waar hij met zijn huidige echtgenote gelukkig is. In het Regenbooghuis richtte hij een vereniging voor biseksuelen op, hielp hij Be Curious opstarten en geeft hij vormingen op scholen. Hij maakt zich zorgen over het toenemende verzet bij jongeren en de opmars van extreemrechts. Toch blijft hij dankbaar voor zijn leven en vindt hij het belangrijk dat de gemeenschap haar stem laat horen.
Maggy
ls kind werd ze een “halve jongen” genoemd en later koos ze voor politiek en maatschappelijk engagement, vooral voor vrouwenemancipatie. Omdat ze nooit over lesbische relaties had gehoord en de maatschappelijke norm wilde volgen, trouwde ze en kreeg ze kinderen, ook al had ze eerder al een relatie met een vrouw gehad. Rond haar 42e besefte ze dat ze lesbisch is, verliet ze haar man en werd ze deel van de regenboogfamilie. Haar kinderen namen het redelijk goed op. Ze kreeg een nieuwe partner, Bea, met wie ze al 30 jaar samen is. Ze zette zich in voor de zaak van Lilly, een moeder die het gezag over haar kinderen verloor wegens haar relatie met een vrouw, en later voor Janus, waaruit de RainbowAmbassadors ontstonden. Ze is blij met de vooruitgang in wetgeving, maar bezorgd over de opmars van extreemrechts en de verdeeldheid binnen de beweging, en pleit voor één sterke, eensgezinde stem.
Fran
Als kind en tiener voelde ze zich al een buitenbeentje, maar er was geen informatie om te begrijpen waarom. Om er toch bij te horen, koos ze voor “mannelijke” bezigheden en de klassieke levensloop: ze trouwde, kreeg kinderen, bouwde een carrière uit als financieel directeur van een multinational en werkte veertien jaar in Afrika. Een tv-programma in 1991 bracht haar tot het besef wat ze werkelijk was, al bleef ze dat nog jaren verborgen houden. Na haar scheiding begon ze als vrouw te leven en leidde ze vijf jaar lang een dubbelleven, wat haar zwaar op de proef stelde. Uiteindelijk zette ze de transitie door, ook op het werk, waar het tegen de verwachting in vrij goed verliep. Ze behield bewust haar oorspronkelijke naam als basis voor “Fran”. Ze herstelde de band met haar dochters en is gelukkig samen met haar huidige partner. Ze sluit af met bezorgdheid over de toenemende weerstand tegen transmensen en met de boodschap dat het belangrijkste is jezelf te aanvaarden en jezelf te durven zijn, meer nog dan een operatie.
Roger
Zijn jeugd werd getekend door een ziekelijke gezondheid, een moeilijke verhouding met zijn ruwe, drankzuchtige vader, pestgedrag op school en een strenge katholieke opvoeding die botste met zijn gevoelens voor jongens. Hij probeerde lang aan de maatschappelijke norm te voldoen, onder meer met een vriendin, maar werd zich tijdens zijn zoektocht in Parijs, Amsterdam en Antwerpen bewust van zijn homoseksualiteit. Na zijn verhuis naar Antwerpen in 1970 volgden een slechte drugservaring, bijna tien jaar depressie en angstaanvallen, maar ook zijn betrokkenheid bij het GC en later bij Radio Centraal, waar hij jarenlang homoprogramma’s maakte. Hij was ook medeoprichter van onder meer De Rozen Rimpel en betrokken bij Janus, waaruit de RainbowAmbassadors ontstonden. Zijn coming-out thuis in de vroege jaren ’70 werd pas na lange voorbereiding en met veel moeite aanvaard. In 1984 ontmoette hij zijn partner, met wie hij in 2013 trouwde. Zijn slotboodschap: geef nooit de moed op, want het kan altijd nog de goede kant op gaan.
Cille
Ze groeide op in een Franstalig gezin in Antwerpen en merkte al jong dat haar tante lesbisch was, al werd daar niet over gesproken. Ze trouwde met haar jeugdliefde en kreeg twee dochters. Door de vrouwenbeweging werd ze verliefd op vrouwen, wat leidde tot een vlotte scheiding. Toch had ze het in de vroege jaren ’80 moeilijk om zichzelf te aanvaarden en voelde ze zich schuldig tegenover haar kinderen. Haar ouders hadden het er lang moeilijk mee, maar haar broers en zussen stonden achter haar. Na enkele relaties ontmoette ze haar huidige partner, met wie ze al 25 jaar samen is. Samen hebben ze vier kinderen en negen kleinkinderen. Op haar werk was ze open over haar geaardheid, behalve tegenover de gezinnen die ze begeleidde. Ze is tevreden met haar leven, maar heeft wat angst voor haar laatste levensfase en wil daarom een open lesbienne blijven, wat ook haar engagement bij de RainbowAmbassadors verklaart.
Walter
Als kind trok hij vooral op met meisjes en vanaf zijn 14e wist hij dat hij op jongens viel, maar uit angst om buitengesloten te worden zweeg hij. Op zijn 21e deed hij een zelfmoordpoging. Daarna vertelde hij het zijn ouders, maar de psychiater die ze raadpleegden probeerde hem eerder om te buigen, en de reactie van zijn vader (“de nagel van mijn doodkist”) gaf hem het gevoel dat hij een “normaal” leven moest leiden. Hij trouwde en kreeg vier kinderen, maar verdrong zijn gevoelens gedurende 25 jaar huwelijk. Toen zijn vrouw vertrok, bleef hij zichzelf nog jaren verbergen, tot zijn vader overleed. Pas op zijn 62e deed hij zijn coming out, nadat hij vrijwilliger was geworden in het Roze Huis aan zee. Zijn kinderen en vrienden reageerden goed, en hij heeft nu een partner, Jos, met wie hij samenwoont. Hij worstelt nog met spijt over de verloren tijd, maar is nu actief bij de RainbowAmbassadors, met als doel te voorkomen dat anderen meemaken wat hij heeft meegemaakt.